Feta
– Alfred Siatecki

Opis

Paweł wraca do rodzinnego miasteczka po latach nieobecności. Nie przyjeżdża jako zwycięzca ani człowiek, któremu wszystko się ułożyło. Wraca z bagażem porażek, niespełnionych ambicji i nadzieją, że w miejscu, z którego kiedyś uciekł, uda się zacząć jeszcze raz. Szybko jednak okazuje się, że małe miasto nie wybacza łatwo i niczego nie zapomina.

Małe miasto jako układ

W Fecie prowincja nie jest tylko tłem. To żywy organizm z własną pamięcią, hierarchią, językiem i siecią zależności. Lokalne życie toczy się między samorządem, dawnymi znajomościami, prywatnymi interesami i publicznymi gestami. Tu każdy coś pamięta, każdy coś wie i każdy chce ugrać dla siebie choć kawałek wpływu.

Jubileusz i wielka fasada

Jednym z najważniejszych punktów książki staje się jubileusz miasta. To właśnie wokół niego gromadzą się lokalne ambicje, polityczne kalkulacje, urzędowa pompa i potrzeba pokazania wspólnego sukcesu. Im bardziej oficjalna staje się opowieść o mieście, tym mocniej widać jej sztuczność, śmieszność i pęknięcia.

Ironia, groteska, społeczna celność

Alfred Siatecki prowadzi tę historię z ironią i świetnym wyczuciem środowiska. Feta jest jednocześnie powieścią obyczajowo-społeczną, satyrą na lokalne elity i opowieścią o człowieku, który chce odzyskać dla siebie miejsce, ale coraz bardziej wikła się w rzeczywistość, od której miał się odciąć.

Czego się spodziewać

To nie jest kryminał ani thriller. Siła tej książki leży gdzie indziej: w obserwacji małego miasta, w gorzkim humorze, w lokalnych układach i w napięciu między prywatnym upadkiem a publiczną fasadą wspólnoty. Jeśli szukasz powieści o prowincji, która jest ironiczna, inteligentna i mocno osadzona społecznie, Feta trafia dokładnie w ten obszar.

Przeczytaj fragment: